Należy rozróżnić dwa przedziały temperaturowe, które się nie pokrywają – i na tym właśnie polega problem lata w akwaponice. Dla rośliny publikacje warzywnicze wskazują optymalny zakres wzrostu wegetatywnego sałaty na poziomie 15–18°C, z idealnymi warunkami obejmującymi chłodne noce bliskie 10°C i dni nieprzekraczające 20°C. Kilka kolejnych dni powyżej 24°C wystarczy, by u wielu odmian wyzwolić kwitnienie, a opracowania poświęcone akwaponice zaznaczają, że sałata staje się gorzka powyżej 26°C.
Dla systemu typowy zakres pracy to 18–26°C wody przy pH około 6,8–7,2. Innymi słowy, woda w pełni akceptowalna dla ryb i bakterii może już znajdować się na granicy tolerancji sałaty. Nie istnieje żaden parametr, który w lipcu zadowoli wszystkich jednocześnie.
Praktyczny wniosek jest prosty do zapamiętania. Nie należy dążyć do ochłodzenia systemu do optimum sałaty – byłoby to niekorzystne dla ryb i energochłonne. Działamy na powietrze i promieniowanie słoneczne: cieniujemy i wentylujemy, a gdy okno uprawowe się zamyka, po prostu zmieniamy gatunek rośliny.