Nawóz do kwitnienia TriPart Bloom

Różnica między 6 a 24 ml to właśnie sedno tego systemu. Bloom dodaje się od pojawienia się pierwszych korzeni, w ilości 0,5 ml na litr, a nie w dniu, gdy ukazują się kwiaty – do tego momentu roślina zdążyła już wytworzyć tkanki, które je niosą. W trakcie cyklu zmienia się proporcja między trzema częściami. Stosowany samodzielnie, bez Micro, roztwór nie zawiera ani żelaza, ani wapnia, ani mikroelementów, a niedobory pojawiają się już po kilku tygodniach.

Ponieważ azot pobudza wytwarzanie liści. Roślina, która w fazie kwitnienia otrzymuje go w dużych ilościach, nadal produkuje liście zamiast napełniać owoce.

Dwa rzadziej omawiane składniki odgrywają tu istotną rolę: magnez, 3 % MgO, atom w centrum cząsteczki chlorofilu, którego niedobór powoduje żółknięcie dolnych liści między nerwami, oraz siarka, 5 % SO3, wchodząca w skład dwóch aminokwasów i związków aromatycznych – czyli decydująca o smaku i zapachu.

Wartości podano w mililitrach na litr roztworu, wyłącznie dla Bloom. Grow i Micro dozuje się równolegle.

Proszę zwrócić uwagę na wzrost docelowego pH od etapu prefloracji. Grow nigdy nie jest odstawiany: jego dawka spada do 0,8 ml na litr i pozostaje w tabeli aż do zbioru.

Bloom sprawdza się przede wszystkim w uprawach owocujących.

Dodatkowy booster PK ma sens tylko wtedy, gdy przewodność elektryczna pozostaje niska pod koniec cyklu: docelowy zakres w fazie kwitnienia wynosi 1,4 à 2,2 mS – i to właśnie ta wartość wskazuje, czy jest jeszcze miejsce na nawożenie, a nie wygląd kwiatów. Nasz artykuł o 15 roślinach do uprawy pomaga skomponować zbiornik, w którym Bloom naprawdę się przydaje.

Niekoniecznie. Fioletowy odcień na łodygach może być jedynie cechą odmiany lub reakcją na nocny chłód, bez związku z odżywianiem.

• Niedobór fosforu: liście przybierają niecharakterystyczną ciemnozieloną barwę, a następnie na spodniej stronie nerwów pojawiają się fioletowe przebarwienia. Kwitnienie jest opóźnione, a pąki pozostają małe. Objaw zaczyna się od najstarszych liści.
• Niedobór potasu: brzegi starszych liści brązowieją i zasychają, podczas gdy środek blaszki liściowej pozostaje zielony. Owoce są małe, miękkie i dojrzewają nierównomiernie po jednej stronie.

W obu przypadkach przed zmianą dawkowania należy sprawdzić pH: nasz przewodnik po mikroniedborach prezentuje objawy w formie zdjęć.

W systemie bez ryb lub w obiegu rozdzielonym, gdzie rośliny otrzymują własny roztwór, tak – jak w klasycznej hydroponice. W zbiorniku z rybami do tego celu przeznaczony jest osobny produkt, Aquaponic Mix, opracowany tak, by uzupełniać mineralizację wynikającą z odchodów ryb bez destabilizowania wody: to właśnie ten preparat należy stosować, gdy w obiegu są ryby.

W glebie również tak, zgodnie z dedykowaną kolumną w tabeli dawkowania – od 0,2 ml na litr przy pierwszych korzeniach do 2,1 ml w fazie kwitnienia: gleba sama zatrzymuje i uwalnia część składników. Na żyznej, żywej glebie preparat najbardziej uzasadniony jest w pełni owocowania, gdy zapotrzebowanie na potas przekracza to, co gleba jest w stanie uwolnić. Cykl należy zakończyć czystą wodą, co tabela przewiduje pod nazwą płukania.

Podane objętości obliczono przy dawce 2,4 ml na litr. W pełnym cyklu, gdzie Bloom przez większość czasu pracuje w przedziale 0,5–1,5 ml, jeden pojemnik wystarcza znacznie dłużej, niż wynikałoby z tej tabeli.

Spośród trzech pojemników systemu ten jest najbezpieczniejszy: karta charakterystyki nie klasyfikuje go jako niebezpieczny, bez piktogramów ani zwrotów ostrzegawczych, podczas gdy Micro wymaga stosowania okularów ochronnych. Pozostaje jednak stężonym nawozem – należy przechowywać go z dala od dzieci i żywności. Osad krystaliczny na dnie pojemnika świadczy o zbyt zimnym przechowywaniu: należy ogrzać pojemnik do temperatury pokojowej i wstrząsać do całkowitego rozpuszczenia osadu, ponieważ w przeciwnym razie każdy pobrany mililitr będzie uboższy w składniki niż zakładano.