Wodorowęglan potasu w proszku do akwaponiki

• Na 200 L należy liczyć około 7 g na stopień.
• Na 500 L należy liczyć około 18 g na stopień.
• Na 1000 L należy liczyć około 36 g na stopień.
• Na 3000 L należy liczyć około 108 g na stopień.

Proszę zacząć od tej wartości, zmierzyć po 24 godzinach, a następnie skorygować według odczytu.

Wyższe KH niż potrzeba nie jest niebezpieczne, ale daje wodę, którą trudniej potem obniżyć, jeśli dla niektórych upraw dąży się do niskiego pH. Przy dużej korekcie należy podnosić KH najwyżej o jeden do dwóch stopni dziennie, i to mniej ze względu na pH, a bardziej po to, by ryby i bakterie miały czas przystosować się do zmiany mineralizacji.

Oba skutecznie podnoszą KH, a wodorowęglan sodu wymaga go nawet nieco mniej. Różnica tkwi w tym, co zostaje w wodzie.

Po 23 korektach o jeden stopień wodorowęglanem sodu poziom sodu przekracza 184 mg/L, czyli próg, od którego spada plon sałaty, ogórka i papryki w uprawie bezglebowej. Przy jednej korekcie miesięcznie zajmuje to mniej niż dwa lata.

FAO odradza stosowanie wodorowęglanu sodu w akwaponice właśnie z powodu tej akumulacji sodu, szkodliwej dla roślin.

Przy dawkach stosowanych do korekty KH nie. U sumika afrykańskiego żaden wpływ na wzrost nie pojawia się aż do 600 mg/L potasu w wodzie, a spadek zaczyna się dopiero powyżej 670 mg/L; zalecany zakres, który godzi potrzeby roślin i ryb, to od 200 do 400 mg/L. Tymczasem korekta jednego stopnia KH dodaje zaledwie 14 mg/L potasu: potrzeba by ponad 40 kolejnych korekt, bez jakiejkolwiek wymiany wody ani pobierania przez rośliny, aby zbliżyć się do pierwszego stężenia, przy którym zaobserwowano jakiś efekt.

Nie powyżej około pH 8,2: niezależnie od dawki roztwór wodorowęglanu nie przekracza tej wartości, co eliminuje żrący szok, jaki powoduje mocna zasada, taka jak potaż.

W akwaponice 8,2 to jednak nadal zbyt dużo. Powyżej 7 żelazo staje się mniej dostępne dla roślin, a rosnąca część azotu amonowego przechodzi w formę wolną, toksyczną dla ryb. Przedawkowanie kończy się więc niedoborami i stresem, nawet bez poparzeń: celuj w 6,4–7,5 i koryguj stopniowo.

1. Odważcie ilość na wadze kuchennej, z dokładnością do grama. Łyżka nie jest miarą: gęstość proszku zmienia się w zależności od tego, czy jest ubity, czy nie.
2. Wsypcie go do wiadra zawierającego około 1 litra wody z systemu i mieszajcie do całkowitego rozpuszczenia. Przebiega to szybko: produkt rozpuszcza się w ilości ponad 220 g na litr.
3. Wlejcie roztwór do studzienki lub przed wylot pompy, tam gdzie mieszanie jest najsilniejsze.
4. Nigdy nie wlewajcie bezpośrednio na podłoże, na korzenie ani w pobliżu ryb.
5. Pozostawcie obieg wody w normalnej pracy i odczekajcie 24 godziny przed ponownym pomiarem.

Podczas dozowania nie trzeba wyłączać ani pompy, ani biofiltra, ani napowietrzania.

Na początku testuj KH raz w tygodniu, a gdy poznasz swój rytm, raz na dwa tygodnie. Gdy spadnie poniżej 6 stopni, skoryguj go, aby wrócić do zakresu 6-12, i zanotuj datę oraz dawkę: po dwóch lub trzech korektach poznasz swój rzeczywisty odstęp.

W praktyce większość domowych systemów wymaga dodania środka co 2-6 tygodni. Praktyczna wskazówka wiąże zużycie z karmieniem: od 150 do 190 g wodorowęglanu sodu na kilogram karmy podanej rybom.