Woda deszczowa w akwaponice

Autor Tristan Ulrich · 18 października 2026
Cuve de récupération d'eau de pluie alimentée par une descente de gouttière à côté d'une petite serre

Woda deszczowa jest darmowa, dostępna i doskonale nadaje się do podlewania, ale wprowadzenie jej do systemu akwaponicznego wymaga kilku konkretnych środków ostrożności. Oto jak ją zbierać, kontrolować i stosować, nie destabilizując ryb ani biofiltra.

Wykorzystanie wody deszczowej w systemie akwaponicznym

Każdy akwaponik prędzej czy później zadaje sobie to pytanie. Zbiornik w ogrodzie przelewa się po każdej burzy, podczas gdy w lecie poziom wody w zbiorniku spada o kilka centymetrów. Ten darmowy zasób ma prawdziwe zalety: nie zawiera chloru ani chloramin, często ma temperaturę zbliżoną do wody w zbiorniku i nic nie kosztuje.

Trudność leży gdzie indziej. Woda deszczowa jest bardzo słabo zmineralizowana, prawie pozbawiona właściwości buforowych, a do tego spływa po dachu, zanim trafi do pojemnika. Ten poradnik omawia parametry, które trzeba kontrolować, dachy, których należy unikać, sposoby filtrowania, przechowywania i remineralizacji oraz zasady, dzięki którym stosowanie jest bezpieczne.

Deszcz padający do otwartej beczki pełnej czystej wody, ilustracja bardzo miękkiej wody deszczowej

Woda deszczowa, z natury bardzo miękka

Woda deszczowa powstaje przez kondensację pary wodnej i dociera do ziemi niemal pozbawiona soli mineralnych. Jej przewodność elektryczna, odzwierciedlająca ilość rozpuszczonych soli, jest więc bardzo niska, znacznie niższa niż wody z kranu. Jest też z natury lekko kwaśna, nawet z dala od zanieczyszczeń, ponieważ podczas opadania rozpuszcza dwutlenek węgla z powietrza, co sprowadza jej pH nieco poniżej 6, na poziom około 5,6 do 5,7.

Ta czystość jest zaletą przy podlewaniu, gdzie zapobiega odkładaniu się kamienia. W akwaponice staje się natomiast najtrudniejszym do opanowania parametrem, ponieważ żywy system potrzebuje minerałów, a przede wszystkim wody buforowanej, zdolnej zneutralizować kwasowość wytwarzaną na co dzień.

Trwa test twardości węglanowej, kropla odczynnika spada do fiolki z niebieskawą wodą

Dlaczego woda deszczowa obniża pH

KH oznacza twardość węglanową, czyli ilość rozpuszczonych węglanów i wodorowęglanów. Pełni rolę chemicznego bufora i zapobiega gwałtownym zmianom pH przy najmniejszym zaburzeniu.

Tymczasem nitryfikacja stale wytwarza kwasowość: na każdy gram przekształconego azotu amonowego zużywa się około 7 gramów alkaliczności, wyrażonej jako węglan wapnia. W dobrze zbuforowanym systemie węglany neutralizują tę kwasowość, a pH spada tylko powoli. Przy wodzie deszczowej o KH bliskim zera rezerwa szybko się wyczerpuje, a pH może gwałtownie spaść, zjawisko to akwaryści nazywają załamaniem pH.

Bakterie nitryfikacyjne działają najlepiej przy pH od 7 do 9, a poniżej 6,5 wyraźnie zwalniają, co pozwala amoniakowi i azotynom się kumulować. Amerykańskie opracowania dotyczące akwaponiki zalecają alkaliczność wynoszącą co najmniej 100 miligramów na litr w przeliczeniu na węglan wapnia, czyli około 5 do 6 stopni niemieckich.

Dach z dachówek porośnięty mchem i cynkowa rynna zapchana liśćmi po deszczu Test wody na miedź Cu w kroplach

Co dach dodaje do wody deszczowej

Woda trafiająca do pojemnika spłynęła po kilkudziesięciu metrach kwadratowych pokrycia dachowego, a potem rynną, zabierając po drodze wszystko, co napotkała. Najczęstsze zanieczyszczenia mają charakter organiczny: liście, pyłki, mchy i ptasie odchody, które zwiększają ładunek materii organicznej i zużycie tlenu w zbiorniku.

Najbardziej wrażliwym punktem pozostają jednak metale. Miedź jest toksyczna dla ryb już w bardzo niskim stężeniu, a wartości referencyjne przyjęte w Europie dla ochrony życia wodnego wynoszą około 1 do 3 mikrogramów na litr, przy czym jej toksyczność rośnie w wodzie miękkiej i o niskiej zasadowości. Ponieważ kwaśna woda deszczowa bez bufora łatwiej atakuje metale, połączenie deszczówki z pokryciem metalowym zasługuje na systematyczne sprawdzenie testem na miedź.

Dachy i rynny, których należy unikać

Jeszcze zanim zajmiemy się filtracją, pierwszym zabezpieczeniem jest wybór powierzchni zbierającej wodę. Niektóre pokrycia się nadają, inne trzeba wykluczyć, jeśli woda ma trafić do zbiornika z rybami. Bawarskie urzędy ochrony środowiska odradzają na przykład używania wody z dachów miedzianych, cynkowych lub z nieuszczelnionego ołowiu do podlewania ogrodu warzywnego. Zasada jest prosta: problemem jest wszystko, co uwalnia metale, biocydy lub węglowodory.

  • Pokrycia, obróbki blacharskie i rynny miedziane.
  • Gołe blachy cynkowe i stal ocynkowana, które uwalniają cynk do spływającej wody.
  • Stare dachy z eternitu, który może zawierać azbest.
  • Gonty bitumiczne, zwłaszcza modele przeciwglonowe, których granulat zawiera miedź.
  • Każdy dach niedawno potraktowany środkiem chemicznym przeciw mchom.

Pokrycia metalowe malowane lub lakierowane uwalniają znacznie mniej metali niż metale gołe, a rynny z PVC lub z lakierowanego aluminium zazwyczaj nie sprawiają większych trudności. W razie wątpliwości co do istniejącego dachu najostrożniejszym rozwiązaniem jest przeanalizowanie wody z pojemnika lub, prościej, przeznaczenie jej wyłącznie do podlewania ogrodu warzywnego. Testy wody kroplowe pozwalają śledzić podstawowe parametry oraz miedź, natomiast oznaczanie pozostałych metali ciężkich należy do laboratorium.

Urządzenie odprowadzające pierwsze opady, zamontowane na rurze spustowej z PVC

Odprowadzanie pierwszej fali deszczówki

Po okresie suszy na dachu gromadzą się kurz, pyłki, odchody i osady atmosferyczne. Pierwsze litry następnego deszczu zmywają tę powierzchnię i niosą większość zanieczyszczeń.

Odprowadzanie pierwszych opadów, często nazywane first flush, polega na skierowaniu tej początkowej objętości gdzie indziej niż do pojemnika. Pionowa rura wpięta w rynnę spustową napełnia się najpierw, a potem pływająca kulka lub zwykły przelew kieruje resztę do magazynu. Mały zawór z kroplowaniem opróżnia następnie rurę między opadami.

Amerykańskie i australijskie wytyczne podają objętości rzędu 0,4 do 2 litrów na metr kwadratowy dachu, a badania terenowe pokazują, że reguły empiryczne często zaniżają potrzebę po długiej suszy. Takie urządzenie można wykonać za kilka euro z hydrauliki z PVC.

Kosz z siatki zatrzymujący liście i gałązki na wlocie rury spustowej rynny

Filtrować wodę deszczową przed pojemnikiem

Filtracja odbywa się w kolejnych stopniach, od najgrubszego do najdrobniejszego. Kosz wlotowy umieszczony na wejściu rury spustowej zatrzymuje liście i gałązki, następnie kolektor filtrujący lub drobne sito zainstalowane tuż przed pojemnikiem zatrzymują cząstki, piaski z dachów i pyłki. Ten drugi stopień jest najbardziej użyteczny, a zarazem tym, o którego czyszczeniu najczęściej się zapomina, zwłaszcza jesienią.

Drobny wkład może uzupełnić całość na wylocie z pojemnika, w chwili poboru wody. Nie stosujcie natomiast żadnego środka dezynfekującego na bazie chloru w wodzie przeznaczonej dla żywego systemu.

Czarny, całkowicie nieprzezroczysty pojemnik magazynowy w cieniu przy kamiennym murze

Przechowywać deszczówkę z dala od światła

Światło wystarcza, by zmagazynowana woda zazieleniła się, dlatego poradniki dotyczące retencji wody wymagają w pełni nieprzezroczystego pojemnika. Zamknięty pokrywą, która zapobiega także składaniu jaj przez komary i wpadaniu zwierząt, ustawia się go w cieniu lub zakopuje, dzięki czemu woda pozostaje chłodniejsza i bardziej stabilna. Przewidź spust w najniższym punkcie, a wodę pobieraj około dziesięciu centymetrów nad dnem, aby nie poruszać zgromadzonego osadu.

Seria probówek zabarwionych po analizie pH, KH i GH wody deszczowej Kieszonkowy tester pH, EC i TDS z zestawem do kalibracji

Przebadać deszczówkę, zanim zostanie wprowadzona

Żadna woda nie powinna trafić do żywego systemu bez wcześniejszej kontroli. Trzy pomiary wystarczą, by wyrobić sobie wiarygodną opinię, a z testami kropelkowymi zajmują zaledwie kilka minut.

Zacznijcie od KH, za pomocą testu twardości węglanowej, ponieważ to tutaj parametr rozstrzygający. Wody z pojemnika, wykazującej 0 lub 1 stopień niemiecki, nie należy wprowadzać w dużej ilości bez korekty. Następnie zmierzcie pH, zazwyczaj kwaśne, a potem GH, które odzwierciedla twardość ogólną, a więc obecność wapnia i magnezu, dwóch pierwiastków potrzebnych Waszym roślinom.

Miernik przewodności elektrycznej to przydatne uzupełnienie wyposażenia. Nietypowo wysoka przewodność wody deszczowej świadczy o zanieczyszczeniu w układzie zbierania, którego źródło trzeba ustalić przed jakimkolwiek poborem.

Remineralizacja i buforowanie wody deszczowej

Korekta wody deszczowej nie polega na bezpośrednim podnoszeniu pH, bo to nie utrzymałoby się. Trzeba odbudować rezerwę alkaliczną, czyli podnieść KH, a pH ustabilizuje się wtedy samo.

W akwaponice wodorowęglan sodu jest niewskazany, inaczej niż w powszechnej praktyce akwarystycznej, ponieważ sód gromadzi się w obiegu i w końcu szkodzi roślinom. Publikacje fachowe zalecają raczej związki potasu lub wapnia, które dodatkowo dostarczają składników odżywczych. Wodorowęglan potasu jest najprostszy w dozowaniu. Z obliczeń wynika, że potrzeba około 1,8 grama na 50 litrów, aby podnieść KH o jeden stopień niemiecki. Rozpuszczaj go zawsze w osobnym wiadrze, nigdy bezpośrednio w zbiorniku, i działaj małymi etapami rozłożonymi na kilka dni.

Istnieją dwa wolniejsze, ale bardzo równomierne rozwiązania. Woreczek z wypłukanych muszli ostryg lub żwir wapienny umieszczony w filtrze uwalnia węglan wapnia tym szybciej, im niższe jest pH, co tworzy naturalną regulację. Dostarczony w ten sposób wapń jest przydatny roślinom, zwłaszcza przeciw suchej zgniliźnie wierzchołkowej pomidora. Uważaj jednak, by nie przekroczyć pH 7, powyżej którego żelazo staje się mniej dostępne, jak wyjaśnia nasz artykuł o niedoborze żelaza. Pełną metodę znajdziesz w naszym poradniku o pH.

Dwie konewki obok siebie, jedna napełniona z kranu, a druga wodą deszczową, do wymieszania obu źródeł Uzdatniacz wody do oczka wodnego neutralizujący chlor JBL BiotoPond

Mieszanie wody deszczowej z wodą z wodociągu

Najpewniejsza strategia nie polega na wyborze jednego ze źródeł, lecz na ich łączeniu. Woda z sieci dostarcza brakujących węglanów, a woda deszczowa rozcieńcza często nadmierną ilość kamienia. W strefie o bardzo twardej wodzie mieszanka w równych częściach zwykle daje dobrą równowagę, natomiast przy wodzie z sieci, która jest już miękka, lepiej ograniczyć się do jednej czwartej wody deszczowej i kontrolować KH po każdym uzupełnieniu.

Przygotujcie mieszankę wcześniej w zbiorniku buforowym. Wolny chlor jest lotny i usuwa się przez napowietrzanie, tym szybciej, im bardziej woda jest wzburzona, ale chloraminy, stosowane przez niektórych dostawców, nie ulatniają się przez samo odstanie i wymagają odpowiedniego uzdatniacza do wody.

Wąż doprowadzający strumyk wody do zbiornika, w którym poziom obniżył się wskutek letniego parowania

Uzupełnianie parowania bez szoku

To najczęstsze i najbardziej uzasadnione zastosowanie, ponieważ odparowana woda zostawia za sobą wszystkie rozpuszczone sole. Uzupełniajcie Państwo wodę partiami, zamiast opróżniać pojemnik za jednym razem, dolewajcie ją cienkim strumieniem i kontrolujcie temperaturę, ograniczając różnicę między wodą uzupełniającą a wodą w zbiorniku. Nasz artykuł o letnim parowaniu omawia szczegółowo ilości w poszczególnych miesiącach.

Pierwsze napełnienie nowego akwaponicznego złoża uprawowego wypełnionego keramzytem, w szklarni Wodorowęglan potasu w proszku do akwaponiki

Uruchomienie systemu akwaponicznego na wodzie deszczowej

Napełnienie nowego systemu wodą deszczową jest możliwe, ponieważ nie ma jeszcze ani ryb, ani bakterii, które trzeba oszczędzać, pod warunkiem że przed cyklowaniem zremineralizują Państwo wodę, na przykład wodorowęglanem potasu. Bakterie nitryfikacyjne zużywają alkaliczność do swojej pracy i słabo się osiedlają w wodzie pozbawionej węglanów. Przed wprowadzeniem jakiegokolwiek źródła amoniaku należy uzyskać KH około 5 stopni niemieckich i pH zbliżone do 7, a następnie policzyć około miesiąca cyklowania, a przy zimnej pogodzie dłużej.

Błędy, których należy unikać przy wodzie deszczowej

Większość incydentów nie wynika z samej wody, lecz ze sposobu, w jaki została wprowadzona. Klasyczny scenariusz jest znany: akwaponik widzi, że poziom spada, wylewa cały pojemnik naraz do zbiornika i następnego dnia stwierdza gwałtownie spadające pH i ryby przy powierzchni.

  • Wprowadzanie dużej objętości za jednym razem.
  • Pomijanie pomiaru KH przed każdym większym dolewaniem.
  • Zbieranie wody z dachu lub rynien z miedzi albo nieocynkowanego cynku.
  • Przechowywanie w półprzezroczystym pojemniku wystawionym na słońce.
  • Korygowanie alkaliczności wodorowęglanem sodu lub bezpośrednio w zbiorniku.

Ostatni błąd, mniej widoczny, polega na lekceważeniu pierwszego zbioru w roku. Po zimie na dachu zgromadziły się mchy i osady, a pojemnik mógł przez kilka miesięcy stać bez przepływu. Należy go opróżnić, wypłukać i z dużym zapasem odrzucić pierwsze wiosenne deszcze, zanim wznowią Państwo pobór. Jeśli woda zmętnieje po dolaniu, nasz artykuł o mętnej wodzie podpowiada, jak postępować.

Duży zbiornik na deszczówkę przy domu, połączony z warzywnikiem i szklarnią

Jaką pojemność pojemnika zaplanować

Obliczenie potencjału zbierania wody jest proste. Należy pomnożyć powierzchnię dachu w rzucie poziomym, w metrach kwadratowych, przez roczną sumę opadów w milimetrach, a następnie zastosować współczynnik strat wynoszący około 0,8, który uwzględnia parowanie, przelewy i pierwszą odprowadzaną partię wody.

Dach o powierzchni 60 metrów kwadratowych w regionie, gdzie spada 700 milimetrów opadów rocznie, daje więc rzędu 33 000 litrów rocznie, czyli z naddatkiem wystarczająco, by pokryć uzupełnianie wody w systemie domowym. Ograniczeniem jest zatem magazynowanie, a nie sam zasób.

Przy zastosowaniu ograniczonym do akwaponiki pojemnik o pojemności od 500 do 1 000 litrów najczęściej wystarcza, by przetrwać suche tygodnie lata. Jeśli podlewają Państwo także warzywnik, lepiej przewidzieć kilka tysięcy litrów i skierować nadmiar wody na rabatę drenującą.

Zbieranie wody deszczowej w Europie

Dostępność wody i ramy prawne różnią się w zależności od kraju, co zmienia przede wszystkim wymiarowanie instalacji i formalności, ale nigdy środki ostrożności technicznej. We Francji, w Belgii czy w Niemczech opady są zazwyczaj wystarczające i dość równomiernie rozłożone w ciągu roku. W południowej Europie deszcze koncentrują się raczej jesienią i zimą, a niektóre suche regiony otrzymują ich znacznie mniej, przez co magazynowanie staje się czynnikiem ograniczającym. Dalej na północ mróz wymusza opróżnianie zewnętrznego pojemnika albo zakopanie go poniżej strefy przemarzania.

We Francji korzystanie z wody deszczowej reguluje dekret nr 2024-796 oraz rozporządzenie z 12 lipca 2024 r., obowiązujące od 1 września 2024 r., które uchyliły rozporządzenie z 21 sierpnia 2008 r. Podlewanie ogrodu i warzywnika w skali jednego budynku należy do zastosowań dozwolonych. W Belgii region flamandzki i region stołeczny Brukseli nakładają obowiązek instalowania zbiornika w nowych budynkach, a niektóre gminy walońskie również tego wymagają. Przepisy te są regularnie zmieniane, francuskie rozporządzenie zostało zresztą znowelizowane w 2026 r., dlatego przed każdą trwałą zmianą lepiej sprawdzić wymogi w swojej gminie.

Podsumowanie: woda deszczowa, zasób wymagający rozsądnego użycia

Woda deszczowa zasługuje na swoją renomę. Jest bezpłatna, pozbawiona chloru i chloramin, więc bardzo pomaga akwaponikowi, zwłaszcza w suche tygodnie, gdy parowanie wymusza regularne uzupełnianie. Jej prawdziwe ograniczenie to brak zdolności buforowej, który koryguje się trzema nawykami: unikać dachów z miedzi lub nieosłoniętego cynku, mierzyć KH i remineralizować bez sodu, wprowadzać wodę stopniowo.

Mieszanie z wodą z sieci pozostaje najbezpieczniejszym rozwiązaniem na początek. Nic nie stoi na przeszkodzie, by później zwiększać udział wody deszczowej, gdy Państwo wypracują własne punkty odniesienia.

Źródła

Southern Regional Aquaculture Center, Recirculating Aquaculture Tank Production Systems: Aquaponics, Integrating Fish and Plant Culture (SRAC 454), Minimalna zasadowość 100 mg/L, wodorowęglan sodu niewskazany, optimum nitryfikacji, żelazo powyżej pH 7, czas uruchamiania

Qi i Vielma, Fiński Instytut Zasobów Naturalnych (Luke), Effects of alkalinity-controlling chemicals on biofilter performance and sludge properties in freshwater recirculating aquaculture systems, Aquacultural Engineering, 2026, Gromadzenie się sodu przy stosowaniu wodorowęglanu sodu, około 7 g zużytej zasadowości na gram zNitryfikowanego azotu

Ineris, Miedź i jej związki, karta danych toksykologicznych i środowiskowych, Stężenie bez przewidywalnego wpływu na organizmy słodkowodne, rzędu 1-2 µg/L

Międzynarodowa Komisja Ochrony Renu, raport nr 234, Karta danych o substancjach, Miedź, Norma jakości środowiska dla miedzi w wodach śródlądowych, 2,8 µg/L

Bayerisches Landesamt für Umwelt, Regenwassernutzung, Niezalecane są dachy z niepowlekanej miedzi, cynku i ołowiu, przechowywanie w chłodzie i ciemności

Texas Water Development Board, The Texas Manual on Rainwater Harvesting (trzecie wydanie), naturalne pH deszczu, objętości odprowadzania pierwszych opadów, wymóg nieprzezroczystego zbiornika

Ineris AIDA, Rozporządzenie z 12 lipca 2024 r. w sprawie warunków sanitarnych stosowania wód nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, Polskie ramy prawne obowiązujące od 1 września 2024 r. i uchylenie rozporządzenia z 2008 r.

Buildwise, Woda i dachy, przepisy dotyczące odprowadzania wody, Obowiązek posiadania zbiornika na deszczówkę w Regionie Flamandzkim i Regionie Stołecznym Brukseli

Częste pytania

W nieprzezroczystym, zamkniętym i utrzymywanym w chłodzie pojemniku woda zwykle wytrzymuje kilka miesięcy bez zauważalnego pogorszenia jakości. Poradniki dotyczące retencji wody podkreślają znaczenie nieprzezroczystości pojemnika właśnie dlatego, że światło wywołuje rozwój glonów.

Źle starzeje się nie sama woda, lecz to, co ona przenosi. Pojemnik, w którym filtr nigdy nie jest czyszczony, gromadzi liście i osad, które fermentują na dnie, a nieprzyjemny zapach powinien wówczas zniechęcić do jej użycia.

Tak, przynajmniej na czas kilku deszczy. Te środki są przeznaczone do zabijania żywych organizmów, a w Twoim zbiorniku one żyją. Po zastosowaniu odprowadzaj całość wody z dachu na bok, a następnie odczekaj kilka opadów, zanim ponownie podłączysz pojemnik.

Bez zastrzeżeń, to wręcz jedno z jej najlepszych zastosowań. Woda bez kamienia i bez chloru doskonale nadaje się dla młodych korzeni, podczas gdy przed wlaniem do zbiornika z rybami wymaga korekty.

Najczęściej tak, pod warunkiem sprawdzenia trzech punktów przed podłączeniem rury spustowej.

  • Dokładny rodzaj materiału i jego obróbki powierzchniowej
  • Brak miedzi, nieocynkowanego cynku i lutów ołowiowych w rynnach
  • Powierzchnia zlewni, którą oblicza się na podstawie rzutu na grunt, a nie nachylenia dachu

Najpierw proszę wstrzymać wszelkie dalsze dolewanie wody deszczowej, a następnie zawiesić karmienie na dany dzień. Spadkowi pH prawie zawsze towarzyszy spowolnienie biofiltra i nie wolno go dodatkowo obciążać.

Następnie proszę stopniowo podnosić zasadowość, nigdy bezpośrednio pH. Źródła poświęcone akwaponice zalecają zasadowość wynoszącą co najmniej 100 miligramów na litr, wyrażoną w węglanie wapnia. To właśnie tę rezerwę trzeba odbudować, aby pH się ustabilizowało.

Korekta rozłożona na dwa do trzech dni jest lepsza niż gwałtowne nadrabianie, które dodałoby drugi wstrząs do pierwszego.

Bardzo niewiele i nie wystarczy to do wyżywienia uprawy. To przede wszystkim woda prawie pozbawiona rozpuszczonych soli, której zaletą jest rozcieńczanie, a nie nawożenie.

Czytaj dalej

Co siać jesienią w akwaponice

Co siać jesienią w akwaponice

Jesień to nie koniec sezonu uprawnego, lecz początek jego spokojniejszej odsłony. Oto co siać, kiedy to robić i jak zbierać liście aż do środka zimy w systemie akwaponicznym.

Przeczytaj artykuł
Wermiponika, dżdżownice w akwaponice

Wermiponika, dżdżownice w akwaponice

Wermiponika polega na wprowadzeniu dżdżownic kompostowych do łóż uprawnych na podłożu w systemie akwaponicznym, gdzie rozdrabniają one osady rybne i resztki roślinne, które następnie bakterie przetwarzają na przyswajalne składniki odżywcze. Na tej stronie opisano

Przeczytaj artykuł
Zioła aromatyczne w akwaponice

Zioła aromatyczne w akwaponice

Szybkie, obfite i mało wymagające rośliny aromatyczne należą do najbardziej satysfakcjonujących upraw na początek przygody z akwaponiką. Bazylia, mięta i szczypiorek rosną szybko, można je zbierać na bieżąco i chętnie wybaczają drobne zaburzenia równowagi

Przeczytaj artykuł
Doniczki uprawne w akwaponice

Doniczki uprawne w akwaponice

Doniczka uprawna to dyskretny, lecz kluczowy element w akwaponice, podtrzymuje roślinę, mieści podłoże i zapewnia swobodny przepływ wody oraz tlenu. Niniejszy poradnik szczegółowo omawia, jak wybrać odpowiedni model pod kątem średnicy, rozstawu oczek, materiału

Przeczytaj artykuł
Uprawa pomidorów w akwaponice

Uprawa pomidorów w akwaponice

Pomidor, wymagający pod względem składników odżywczych i lubiący ciepło, znajduje w akwaponice idealne warunki. Ten kompleksowy poradnik poprowadzi Państwa od wyboru odmiany aż po zbiory, przez pH, ręczne zapylanie i cięcie, aby przez cały

Przeczytaj artykuł
Hodowla okonia w akwaponice

Hodowla okonia w akwaponice

Okoń pospolity to drapieżnik europejskich wód umiarkowanych, odporny, o cennym mięsie i doskonale przystosowany do systemów akwaponicznych w klimacie umiarkowanym. Poniżej znajdą Państwo informacje o hodowli tego gatunku, zalecanych temperaturach, obsadzie i zabiegach, które

Przeczytaj artykuł

Poznaj nasze szklarnie i zestawy do akwaponiki:

Pokaż wszystko
Produits du rayon Kits d'aquaponie chez Univers Aquaponie

Zestawy akwaponiczne

Zestawy akwaponiczne gotowe do instalacji w ogrodzie, na tarasie lub w szklarni, ze zbiornikiem, pojemnikami uprawowymi i pompą.

Odkryj
Produits du rayon Univers Plantes chez Univers Aquaponie

Świat roślin

Nasiona, podłoża, nawozy i rośliny wodne, aby z powodzeniem uprawiać w akwaponice, hydroponice i w ogrodzie warzywnym.

Odkryj
Produits du rayon Univers Équipements chez Univers Aquaponie

Świat Wyposażenia

Sprzęt, dzięki któremu system działa: uprawa bezglebowa, cyrkulacja i natlenianie wody, filtracja, temperatura, hydraulika i oświetlenie.

Odkryj
Produits du rayon Serres d'aquaponie chez Univers Aquaponie

Szklarnie do akwaponiki

Szklarnie zaprojektowane do akwaponiki, dostarczane ze zbiornikiem na ryby i wieżami uprawowymi.

Odkryj
Produits du rayon Univers Poissons chez Univers Aquaponie

Świat ryb

Karmienie, kontrola wody i pielęgnacja ryb w oczku wodnym, w akwarium lub w hodowli akwaponicznej.

Odkryj
Produits du rayon Univers Formation chez Univers Aquaponie

Wiedza i szkolenia

Książki i praktyczne szkolenia z akwaponiki, hydroponiki i samowystarczalności żywnościowej.

Odkryj