Gdy izolacja i bezwładność cieplna już nie wystarczają, powietrze w szklarni ogrzewa dodatkowe ogrzewanie. Modele elektryczne, nawiewowe lub rurowe, są proste i bezpieczne, bez spalania i bez dodatkowej wilgoci, co ma znaczenie w szklarni, w której już jest wilgotno.
Potrzebną moc oblicza się prosto, jak uczy Uniwersytet Arizony: mnoszy się powierzchnię ścian i dachu przez współczynnik strat ciepła przegrody oraz przez różnicę między temperaturą zadaną wewnątrz a najniższą temperaturą na zewnątrz. Dla szklarni o powierzchni około 10 m² przy podłożu, czyli prawie 40 m² ścian, utrzymanie 5°C przy -5°C na zewnątrz wymaga rzędu 2,5 kW przy pojedynczym szkleniu i około 1,4 kW przy podwójnych ściankach, nie licząc nieszczelności, co uzasadnia niewielki zapas. Rzeczywiste zużycie zależy następnie od liczby godzin pracy, które termostat ogranicza do samych okresów chłodu.
Proszę unikać ogrzewania otwartym płomieniem bez odprowadzania spalin w pomieszczeniu zamkniętym: zużywa ono tlen i wydziela wilgoć oraz gazy.