Zestaw hydroponiczny RDWC 2.0 modułowy 2–18 doniczek

Ciepła woda zawiera mniej rozpuszczonego tlenu, a właśnie rozpuszczony tlen chroni korzenie stale zanurzone w roztworze. Biała ścianka ogranicza nagrzewanie, ale nie zapobiega ogrzewaniu się roztworu w pomieszczeniu o temperaturze 30 °C. Jeśli uprawiają Państwo rośliny w szklarni lub na poddaszu, temperatura roztworu staje się wartością, którą trzeba kontrolować równie uważnie jak pH. Praktyczna granica wynosi około 24 °C: powyżej tej temperatury drobne korzenie brunatnieją, a ryzyko gnicia rośnie, choć roślina potrzebuje wtedy więcej tlenu niż w chłodniejszej porze roku. Termometr pozostawiony w sterowniku kosztuje niewiele i pozwala uniknąć odkrycia problemu dopiero na korzeniach, gdy jest już zadomowiony.

Złączki zatrzaskuje się i odpina ręką, więc doniczkę można dodać lub usunąć między cyklami, nie demontując reszty. Rozszerzenie o doniczkę służy właśnie do tego, a sama skrzynka uprawna zastępuje uszkodzony pojemnik. Ograniczeniem jest wydajność zainstalowanej pompy: powyżej tego, co ona tłoczy, doniczki na końcu łańcucha otrzymują mniej niż pozostałe. Najwyraźniejszym objawem jest poziom w ostatniej doniczce, który po napełnieniu wyrównuje się z poziomem w kontrolerze przez kilka minut. Między cyklami pamiętajcie też Państwo o dwóch częściach, które się zużywają, bo kosztują niewiele, a gdy ich zabraknie, unieruchamiają uprawę: o uszczelkach push-fit 32 mm i kamieniach napowietrzających. Pierwsze w końcu zaczynają przeciekać, drugie wytwarzają duże bąble zamiast drobnej chmury. Przeciekającą uszczelkę poznaje się po wilgotnym śladzie u podstawy złączki, często na długo przed zmianą poziomu. Zmęczony kamień napowietrzający lepiej wymienić niż czyścić, bo jego cena nie uzasadnia poświęconego czasu, a zatkane pory zmuszają pompę powietrza do pracy na próżno.

Instalację należy ustawić na sucho, z doniczkami w rzędzie i połączonymi złączkami, następnie napełnić ją czystą wodą i pozostawić na godzinę w ruchu. W ten sposób sprawdzą Państwo, czy każde połączenie jest szczelne, czy poziomy się wyrównują i czy pompa zasila ostatnią doniczkę tak samo jak pierwszą. Keramzyt należy płukać, aż woda będzie spływać czysta, następnie napełnić nim koszyczki, przygotować roztwór, na końcu wyregulować pH i posadzić rośliny z już rozwiniętym systemem korzeniowym. Instalacja na 6 doniczek mieści 105 litrów roztworu, a ta na 18 doniczek mieści 285, dlatego podłoże, na którym stanie instalacja, wybiera się przed napełnieniem, nigdy po nim. Odpowiednia będzie płyta betonowa, nośna podłoga lub posadzka wyłożona płytkami, znacznie gorzej sprawdzi się zwykła folia rozłożona na parkiecie.

Zestaw 2 doniczek jest dostępny także w wersji z pierścieniami nawadniającymi. Do każdej doniczki uprawnej trafia koszyk wypełniony keramzytem, a roztwór, unoszony powietrzem z pompy, jest rozprowadzany kropla po kropli po podłożu przez pierścień, po czym spływa z powrotem do doniczki. Układ zachowuje swoją doniczkę sterującą i pompę wodną, która wprowadza roztwór w obieg między doniczkami. Ponieważ powietrze krąży między kulkami wokół korzeni, ta wersja lepiej znosi nagrzewanie się roztworu, dlatego przeznaczona jest dla dużych roślin uprawianych w szklarni, takich jak pomidory prowadzone na palikach.