Zestaw hydroponiczny NFT : 36 miejsc & pompa w zestawie

Woda ze zbiornika z rybami niesie zawiesiny, których cienka warstwa odżywcza źle toleruje. Cząstki osadzają się na dnie rury, pogrubiają warstwę wody, a potem zatykają połączenia między dwoma poziomami. Jeśli zasilają Państwo tę wieżę ze zbiornika, filtracja mechaniczna na wejściu jest warunkiem jej działania. Reszta instalacji się nie zmienia: ta sama pompa, ten sam spadek, te same koszyki. W zamian zyskują Państwo wodę, która niesie już azotany powstałe w cyklu azotowym, więc odżywianie trzeba raczej uzupełniać niż budować od zera, zwracając uwagę zwłaszcza na żelazo i potas, których woda ze zbiornika dostarcza niewiele. Zmienia się też zakres pH: w zasiedlonym zbiorniku wynosi on zwykle od 6,4 do 7,5, co oszczędza ryby i bakterie, kosztem nieco mniejszej dostępności niektórych składników dla roślin.

Między cyklami rury demontuje się i płucze czystą wodą, z otwartymi pokrywami. Chodzi o śliski biofilm, który tworzy się na dnie kanału i zatrzymuje cząstki z kolejnego cyklu. Zużyte gąbki do kiełkowania wyrzucamy, a koszyczki płuczemy i używamy ponownie. Na wszystkie 4 rury potrzeba dobrej godziny, a przy okazji warto opróżnić zbiornik i wyszorować jego ścianki, ponieważ osad zaczyna się odkładać właśnie tam. Sitko pompy płucze się w tym samym czasie, bo częściowo zapchany filtr zmniejsza przepływ na długo przed tym, zanim strumień wyda się nieprawidłowy.

Bez podłoża, które by buforowało, roztwór zmienia się szybko i koryguje się go do 5,8 do 6,2, czyli zakresu, w którym składniki pozostają dostępne. Pomiar wykonuje się raz w tygodniu w ustabilizowanej uprawie, a na początku co 2 dni, i zawsze w zbiorniku, a nie w rurce, ponieważ próbka jest tam reprezentatywna dla całego obiegu. Roztwór wymienia się w całości co 2 do 3 tygodni, a w międzyczasie parowanie uzupełnia się czystą wodą. Przewodność, która rośnie, gdy poziom spada, oznacza, że rośliny pobierają wodę szybciej niż sole odżywcze, a uzupełnienie czystą wodą koryguje to lepiej niż dodanie nawozu.

Wieża zajmuje na podłodze mniej niż pół metra kwadratowego i wymaga przede wszystkim wysokości, a zbiornik wsuwa się pod konstrukcję. Spadek rur ustawia się przy montażu i pozostaje niewielki: około 1 cm na metr wystarcza, by utrzymać przepływ cienkiej warstwy wody bez jej zastoju na dnie kanału. Z równą uwagą sprawdźcie poziom w poprzek, bo rura przechylona na jedną stronę pozostawia suchy przeciwległy brzeg, a tym samym kilka miejsc w każdym rzędzie. Zaplanujcie wreszcie dostęp z jednej strony, aby otworzyć zbiornik, zmierzyć parametry i uzupełnić wodę bez przesuwania całości, oraz sprawne gniazdko w pobliżu dla pompy. Sam montaż wykonuje się na sucho, a następnie pierwsze napełnienie czystą wodą, z pompą pracującą przez godzinę, pozwala sprawdzić szczelność złączy i równomierność przepływu na 4 poziomach, zanim jakakolwiek roślina trafi do koszyczka.