Lotus Juzi Titan

Kwiat trzymany na wysokości 1,50 m na końcu giętkiej szypuły stawia wiatrowi opór, jakiego nie ma niski lotos. Duże liście działają tak samo: każdy z nich to pełny dysk o średnicy 50 do 60 cm, ułożony poziomo. Podmuch burzowego wiatru kładzie całość i łamie najbardziej rozwinięte szypuły, czyli właśnie te, na których siedzą pąki.

Miejsce wybiera się więc tak samo ze względu na dominujący wiatr, jak na słońce. Wystarczy narożnik zbiornika osłonięty żywopłotem, murem lub podniesionym brzegiem, nie musi być zamknięty ze wszystkich stron. Pełne słońce pozostaje obowiązkowe, a oba te warunki spełnia się jednocześnie, ponieważ doniczka nie będzie już przestawiana, gdy zostanie napełniona i zanurzona.

Pierwszej wiosny wasze kłącze może rosnąć w doniczce 20 L: odbywa w niej swój sezon, wypuszcza liście i zaczyna kwitnąć. Już od drugiego roku ta pojemność nie wystarcza lotosowi o wysokości 1,20–1,50 m i macie dwie możliwości. Pierwsza polega na podzieleniu kłącza i posadzeniu jednego fragmentu w tej samej doniczce, druga na przeniesieniu całej bryły korzeniowej do dużego pojemnika, rzędu 150 L, gdzie roślina rozwija całe ulistnienie. Aby zobaczyć ten lotos w pełnych rozmiarach, właściwa jest druga droga, z okrągłym pojemnikiem o szerokości co najmniej 45 cm.

Głębokość wynika z tego samego rozumowania. Doniczkę ustawia się tak, aby nad ziemią było 20-30 cm wody, mierzone od powierzchni podłoża, a nie od dna zbiornika, a ukorzeniona roślina toleruje nawet 40 cm. Jeśli Wasz zbiornik jest głębszy, podeprzyjcie pojemnik cegłami lub stabilną płytą, ponieważ pojemnik tej wielkości wypełniony mokrą ziemią jest ciężki i nie może się przewrócić. Przykryty warstwą pumeksu wulkanicznego o grubości 1-2 cm, pozostaje potem na swoim miejscu przez cały sezon.

W zbiorniku, w którym żyją ryby, ten lotos zajmuje piętro nadwodne: jego liście o średnicy 50–60 cm unoszą się ponad powierzchnię i ocieniają ją, nie zakrywając jej całkowicie, dzięki czemu woda wymienia gazy z powietrzem. Tabletki nawozu pozostają zagrzebane w ziemi w donicy, przy korzeniach, a nie w otwartej wodzie; w obiegu akwaponicznym połączonym z uprawami przeznacza się je jednak wyłącznie do doniczek trzymanych poza obiegiem. Artykuł o lotosach w akwaponice opisuje takie połączenie, a artykuł o glonach w oczku wodnym latem wyjaśnia, jak cień roślin pozbawia glony światła.

Pośrodku kwiatu złociste pręciki otaczają jaskrawozłote dno kwiatowe, które pozostaje na miejscu po opadnięciu płatków i rośnie aż do końca lata, zachowując swoją barwę. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia i jest obfite na dobrze ukorzenionej roślinie. Jesienią liście się kładą, łodyga kwiatowa zasycha i roślina całkowicie znika z powierzchni, a kłącze pozostaje żywe pod ziemią w doniczce i samo rusza na wiosnę, podobnie jak inne odporne rośliny wodne do zbiornika. Dna kwiatowe przycina się wtedy przy nasadzie lub zostawia do wyschnięcia na roślinie, zależnie od tego, czy lubicie ich jesienną sylwetkę.