Należy myśleć w kategoriach ilości światła otrzymanego w ciągu doby, wyrażonej w molach na metr kwadratowy na dzień. Wartość tę oblicza się na podstawie natężenia zmierzonego na poziomie liści, w mikromolach na metr kwadratowy na sekundę, pomnożonego przez czas oświetlenia. Natężenie 150 mikromoli utrzymane przez szesnaście godzin daje około 8,6 mola na metr kwadratowy na dobę.
Wartości docelowe publikowane w rolnictwie kontrolowanego środowiska sytuują siew między 5 a 10, sałatę między 12 a 17, bazylię między 15 a 25, pomidora i ogórka między 20 a 30. Konsekwencja jest bezpośrednia: listwa oświetleniowa w zupełności wystarczająca do tacy siewnej staje się niewystarczająca, gdy te same rośliny przechodzą do fazy produkcji – i to właśnie tutaj większość instalacji mieszkaniowych osiąga swój limit.
Warto wybrać listwę regulowaną wysokościowo i, jeśli to możliwe, z regulacją natężenia, zamiast stałego panelu. Jeśli rośliny wybijają się w górę, należy przybliżyć źródło światła lub zwiększyć natężenie, zanim wydłuży się fotoperiod – dłuższy dzień nie skoryguje bowiem zbyt słabego oświetlenia na poziomie liści.