System hydroponiczny z rynnami GrowStream, 10 lub 20 roślin

Wasze 10 lub 20 miejsc, na 2 lub 4 metrach bieżących, nadaje się przede wszystkim do roślin o krótkim cyklu i niskim pokroju: sałat, mieszanki sałat baby, szpinaku, bazylii, pietruszki, szczypiorku, mięty i truskawek. Psiankowate są możliwe, ale na innych warunkach: krzak pomidora lub papryki zajmuje przestrzeń nadziemną 2 do 3 sałat i wymaga podpory niezależnej od systemu, więc wykorzystujecie wtedy tylko co drugie miejsce. Poradnik o uprawach hydroponicznych sezon po sezonie opisuje, co można zacząć w danym okresie. System przyjmuje rośliny z już rozwiniętymi korzeniami, a nie gołe nasiona. Zaplanujcie więc wcześniej miejsce do siewu, choćby najprostsze. W praktyce najlepiej wykorzystuje się miejsca, prowadząc uprawę w seriach przesuniętych w czasie: zebrana roślina zwalnia miejsce, które od razu zajmuje młoda sadzonka trzymana w rezerwie, zamiast opróżniać i zaczynać wszystko od nowa za jednym razem.

W obiegu zamkniętym i bez buforującego podłoża pH zmienia się szybko, ponieważ rośliny pobierają jony nierównomiernie, a parowanie zagęszcza roztwór. Zakres roboczy to 5,8 do 6,2, a wiarygodna metoda pomiaru należy do podstawowego wyposażenia. Artykuł o regulacji pH przydaje się także tutaj, z jednym zastrzeżeniem: skoro nie trzeba oszczędzać ryb, korekta może być zdecydowana, a nie stopniowa. Roztwór wymienia się w całości co 2 do 3 tygodni, zależnie od obsady roślin. W zbiorniku o pojemności 45 L korekta rozprowadza się w około dwadzieścia minut, bo cyrkulacja stale miesza wodę; w zbiorniku 150 L policzcie dwa razy tyle. Równolegle kontroluje się przewodność: poziom wody, który spada, gdy przewodność rośnie, oznacza, że rośliny pobierają proporcjonalnie więcej wody niż składników pokarmowych, a tę różnicę lepiej skorygować dolaniem czystej wody niż dodatkiem nawozu. Równie ważna jest temperatura roztworu, bo ilość rozpuszczonego tlenu maleje powyżej 22 °C, właśnie wtedy, gdy oddychanie korzeni się nasila.

Składają Państwo system na sucho, według instrukcji, a następnie następuje pierwsze napełnienie czystą wodą: uruchamiają Państwo pompę na godzinę, aby sprawdzić, czy nie ma żadnego wycieku i czy każda rynna przepływa w taki sam sposób. To także moment, by sprawdzić, czy rynny są wypoziomowane i czy rurka przelewowa każdej z nich rzeczywiście odprowadza nadmiar do zbiornika. Następnie przygotowują Państwo roztwór odżywczy i regulują pH, zanim cokolwiek zostanie zainstalowane. W pierwszym tygodniu kontrolujcie codziennie poziom w zbiorniku, pH i wygląd korzeni, bo te trzy codzienne pomiary w ciągu kilku dni ujawnią wadę montażu, którą cotygodniowa kontrola by przeoczyła.

Na 10 doniczek siatkowych o średnicy 8 cm policz około 3 L keramzytu, na 20 doniczek 6 L. Płucz go, aż woda będzie płynąć czysta, bo pył z gliny najszybciej zapycha linie nawadniające. Odpowiednia jest frakcja 8 do 20 mm, a kulki można używać ponownie w kolejnych uprawach po zwykłym przepłukaniu. Rośliny muszą wchodzić już ukorzenione, czy to jako przyjęta sadzonka, czy jako roślina ze sklepu; dostarczy ich ukorzeniacz sadzonek albo zwykłe miejsce do siewu. Roślinę w bryle torfowej należy przed włożeniem do doniczki siatkowej opłukać, ponieważ uwalniana przez nią materia organiczna w przeciwnym razie karmi biofilm w rynnach. Roślina rozpoczęta na krążku z neoprenu też się nadaje, pod warunkiem że włośniki korzeniowe wystają już od spodu, inaczej w pierwszych dniach nie znajdzie ona przepływu.

Wersja na 10 roślin zajmuje na podłodze 117 x 50 cm, wersja na 20 roślin 112 x 97 cm, a zbiornik mieści się pod czołem rynien. Rynny ustawia się poziomo, a rurka poziomu w każdej z nich ustala wysokość warstwy wody i odprowadza nadmiar z powrotem do zbiornika. Podłoga, którą wybierzecie, musi być płaska i wytrzymać obciążenie wodą, ponieważ sam zbiornik o pojemności 150 L waży po napełnieniu 150 kg. Zaplanujcie wreszcie dostęp z co najmniej jednej strony, aby można było otworzyć pokrywę, zmierzyć parametry i uzupełnić wodę, w przeciwnym razie przy każdej cotygodniowej kontroli będziecie musieli przesuwać całość. Warto też przewidzieć wysokość: rynny opierają się na zbiorniku, a liście rosną nad nimi, co z łatwością daje 1,2 m całkowitej wysokości pod zawieszonym oświetleniem.

Dołączoną szczotką przechodzisz między kolejnymi uprawami: rynny czyści się czystą wodą, a następnie długo płucze, ponieważ biały plastik źle znosi detergenty, które zostawiają film. Sitko pompy płucze się przy każdej wymianie roztworu, a w tym samym czasie kontroluje się linię rozprowadzającą, bo rynna, z której wypływa mniej wody niż z pozostałych, sygnalizuje osad w jej złączce. Raz na sezon puść w obiegu rozcieńczony biały ocet, jeśli woda jest twarda, a potem dwukrotnie przepłucz, zanim przygotujesz nowy roztwór odżywczy, bo kamień obniża wydajność pompy na długo przed tym, zanim stanie się widoczny na ściankach. Na koniec sprawdź uszczelki korków rynien, ponieważ dyskretny przeciek w końcu opróżnia zbiornik szybciej niż parowanie. Cotygodniowy zapis poziomu sprawia, że taki wyciek staje się oczywisty, bo zużycie, które się podwaja, choć rośliny wcale nie urosły, oznacza wyciek, a nie potrzebę roślin.