Aquaponie : associer aquaculture et production végétale

To jedyna francuskojęzyczna praca wywodząca się z badań publicznych, i słychać to już we wstępie. Książka wychodzi od akwakultury, jej światowego wzrostu i krytyki, jaką budzi, by umiejscowić akwaponikę wśród możliwych odpowiedzi, obok systemów recyrkulacyjnych i zintegrowanej akwakultury multitroficznej. Akwaponika nie jest tu więc przedstawiana jako ogrodnicze hobby, lecz jako sposób produkcji, który należy ocenić.

Cztery rozdziały prowadzą od koncepcji do wdrożenia. Pierwszy rozróżnia podejścia i skale, a następnie przeciwstawia sobie systemy sprzężone i rozdzielone, rozróżnienie, które większość poradników dla szerokiej publiczności pomija. Drugi omawia osobno trzy elementy, rybę, roślinę i bakterię, każdy z własną techniką hodowli i ograniczeniami. Trzeci wchodzi w wymiarowanie i fizykochemiczne parametry wody, przyjmując, że prowadzenie systemu to ciąg kompromisów. Ostatni rozdział, jeszcze rzadszy, dotyczy francuskich i europejskich ram prawnych, przepisów sanitarnych i opłacalności ekonomicznej.