NFT-hydroponisch systeem: 36 plekken & pomp inbegrepen

Water uit een visbak voert zwevende deeltjes mee, die de voedingsfilm slecht verdraagt. De deeltjes bezinken op de bodem van de buis, maken de film dikker en verstoppen daarna de verbindingen tussen twee niveaus. Als u deze toren vanuit een vijver voedt, is een mechanische filtratie vooraf een voorwaarde voor een goede werking. De rest van de installatie verandert niet: dezelfde pomp, dezelfde helling, dezelfde netpotten. Wat u daarvoor terugkrijgt, is water dat al nitraat bevat, afkomstig uit de stikstofcyclus, dus een voeding die u vooral hoeft aan te vullen in plaats van op te bouwen, waarbij u vooral let op ijzer en kalium, die het water van een vijver slecht levert. Ook het pH-bereik verandert, want in een bezette vijver ligt de pH eerder tussen 6,4 en 7,5 om de vissen en de bacteriën te sparen, ten koste van een iets lagere beschikbaarheid van sommige elementen voor de planten.

Tussen twee teeltrondes worden de buizen gedemonteerd en met schoon water gespoeld, met de deksels open. Waar u naar zoekt is de glibberige biofilm die zich op de bodem van het kanaal vormt en de deeltjes van de volgende ronde vasthoudt. De gebruikte kiemsponsjes gaan weg, de mandjes spoelt u om ze opnieuw te gebruiken. Reken op een goed uur voor de 4 buizen, en maak meteen het reservoir leeg en schrob de wanden, want daar begint de aanslag. De zeef van de pomp spoelt u op hetzelfde moment, omdat een gedeeltelijk verstopt filter het debiet verlaagt lang voordat de waterstraal er afwijkend uitziet.

Zonder substraat dat buffert verandert de oplossing snel en stuurt u haar bij naar 5,8 tot 6,2, het bereik waarin de voedingselementen beschikbaar blijven. U meet één keer per week bij een gevestigde teelt, de eerste tijd om de 2 dagen, en altijd in het bassin in plaats van in een buisje, omdat het monster daar representatief is voor het hele circuit. De oplossing wordt om de 2 tot 3 weken helemaal ververst, waarbij de verdamping tussendoor met schoon water wordt aangevuld. Een geleidbaarheid die stijgt terwijl het peil daalt, wijst erop dat de planten het water sneller opnemen dan de voedingszouten, en een bijvulling met schoon water verhelpt dat beter dan extra meststof.

De toren neemt minder dan een halve vierkante meter vloeroppervlak in en vraagt vooral hoogte, aangezien de kuip onder de constructie schuift. De helling van de buizen stelt u bij de montage af en blijft gering: ongeveer 1 cm per meter is genoeg om de waterfilm in beweging te houden zonder dat hij op de bodem van het kanaal stilstaat. Controleer de zijwaartse waterpas met dezelfde zorg, want een buis die naar één kant helt laat de tegenoverliggende rand droog vallen en daarmee enkele plekken op elke rij. Zorg ten slotte voor toegang aan één zijde om de kuip te openen, te meten en bij te vullen zonder het geheel te verplaatsen, en voor een betrouwbaar stopcontact in de buurt voor de pomp. De montage zelf gebeurt droog, waarna een eerste vulling met schoon water, een uur met draaiende pomp, de dichtheid van de verbindingen en de gelijkmatigheid van de waterfilm op de 4 niveaus controleert voordat er ook maar één plant in een mandje komt.