Hydroponisch NFT-systeem 28 planten, goten van 1 m

Op een circuit van deze omvang rekent u per liter en vermenigvuldigt u daarna met 30. Bij de eerste wortels giet u de drie delen van de TriPart elk in een dosering van 0,5 ml per liter, dus 15 ml van elk, en de geleidbaarheid van de oplossing, die aangeeft hoeveel zouten er zijn opgelost, ligt tussen 0,3 en 0,6 mS/cm. Zodra de eerste echte bladeren verschijnen, gaat de dosering naar 1 ml per liter, dus 30 ml van elk. In volle groei komt de Grow op 1,8 ml per liter, de Micro op 1,2 en de Bloom op 0,6, voor een geleidbaarheid van 1,3 tot 1,8 mS/cm.

Giet elke fles afzonderlijk in het water terwijl u roert, en stel de pH als laatste in, wanneer de drie delen zijn opgelost. Voor sla streeft u naar een pH van 5,6 tot 6,0, het bereik waarin de voedingsstoffen opneembaar blijven. De meting doet u eenmaal per week bij een gevestigde teelt, en altijd in het reservoir, waar het monster het hele circuit vertegenwoordigt. Maak het reservoir om de 2 à 3 weken leeg en begin opnieuw met een verse oplossing, omdat de zouten die uw planten niet opnemen zich daarin ophopen zonder enig zichtbaar teken. Tussen twee keer verversen vult u verdampt water aan met schoon water.

Als u alle 28 plekken op dezelfde dag beplant, krijgt u 28 oogsten in dezelfde week en daarna een maand lang een leeg systeem. Elk kanaal heeft 7 plekken, en deze eenheid bepaalt hoe u het systeem beheert: als u elke week één kanaal verspeent, hebt u na een maand elke week een kanaal dat klaar is om te oogsten, terwijl de andere drie zich in verschillende stadia bevinden. De oplossing uit het reservoir is voor alle vier de kanalen dezelfde, wat prima werkt zolang de vier kanalen soorten met vergelijkbare behoeften bevatten.

Bij deze trapsgewijze aanpak moet u de planten vooraf kweken, wat u kunt doen op een zaaitafel voor binnen zonder ingewikkeld materiaal. Reken op ongeveer 3 weken tussen het zaaien en het verspenen, de tijd die een sla nodig heeft om genoeg wortels te vormen om onder de pot uit te komen. De kiempods van turf schuift u daarna in hun geheel in de netpotten van 5 cm, zonder ze uit te potten, zodat de wortels niet breken op het moment dat ze bij het waterstroompje komen.

De plekken zitten 125 mm hart op hart, op een kanaal van 50 mm hoog. Deze dichtheid past bij gewassen met een lichte kluit en een korte teeltcyclus: snijsla, veldsla, rucola, spinazie, basilicum, peterselie, bieslook en koriander. Een kropsla die tot volle grootte wordt gekweekt, heeft ongeveer twintig centimeter tussen twee planten nodig, dus u oogst hem jonger of u laat om de andere plek vrij om hem tot krop te laten groeien.

Planten die meerdere maanden blijven staan, zoals aardbeien of kruiden die als struik worden gekweekt, vullen geleidelijk de hoogte van het profiel, en hun fijne wortels remmen uiteindelijk de doorstroming. Als u deze langdurige teelten op het oog hebt, biedt het kanalensysteem van 80 mm hoog meer hoogte onder het deksel en een hart-op-hartafstand van 200 mm. Voor tomaten en paprika's is het wortelvolume iets voor een netwerk van potten met diepwatercultuur, waarin elke plant over een eigen watervolume beschikt.

Deze goten voeden met het water uit een viskuip kan, en dat verandert twee dingen. Het eerste is mechanisch: een waterfilm van enkele millimeters raakt snel verstopt, en de zwevende deeltjes in vijverwater vragen om mechanische filtratie vóór de ingang van de goten. Het tweede is chemisch, want de pH moet dan eerst geschikt zijn voor de vissen en de nitrificerende bacteriën, rond het neutrale punt, en niet voor het zuurdere bereik dat sla verkiest. U wint daar water voor terug dat al zijn stikstof meebrengt, afkomstig van de uitwerpselen van de vissen, die de bacteriën omzetten in de loop van de stikstofcyclus.

Zodra de kanalen op een vijver zijn aangesloten, dient het volume van de vijver als buffer en niet meer de 30 liter van het reservoir: pH en temperatuur veranderen daarin veel langzamer van dag tot dag, wat het beheer rustiger maakt. Verstopping controleert u dan bij het hoogste punt van elk kanaal, waar de toevoerleiding uitkomt. Een straaltje dat zwakker wordt op slechts één kanaal wijst op een gedeeltelijk verstopte uitgang, en die maakt u met schoon water vrij zonder de andere drie stil te leggen.

Elke week meet u de pH en de geleidbaarheid, vult u het waterniveau van het reservoir aan en controleert u of het water aan het einde van de vier goten naar buiten stroomt. De gangbare richtlijn bij een voedingsfilm is een helling van ongeveer 1 cm per meter, dus 1 cm hoogteverschil tussen de twee uiteinden van een goot van dit systeem. Een goot die in het midden enkele millimeters is doorgezakt, houdt een plas vast, en dit stilstaande water wordt groen en raakt zuurstofarm rond de wortels die erin hangen: een waterpas op de lege goot is genoeg om dit op te sporen.

Verwijder twee keer per jaar, of bij elke wisseling van teelt, de afneembare deksels en borstel de binnenkant van de kanalen schoon, zodra de laatste plant is geoogst. De gladde aanslag die de bodem bedekt, de biofilm, houdt deeltjes en wortelresten vast van de ene teelt naar de volgende. Spoel daarna uw netpotten en laat ze een nacht weken voordat u ze opnieuw gebruikt. Benut deze stop om ook de zeef van de pomp te spoelen, want een gedeeltelijk verstopt filter verlaagt het debiet lang voordat de waterstraal er afwijkend uitziet.