Vloeibare pH-verhager pH+

De pH+ verhoogt deze waarde. Hij is opgebouwd rond kaliumcarbonaat, een basisch zout dat bijkomend kalium levert, een voedingsstof die in alle groeistadia nuttig is. Een tweede, minder voor de hand liggende eigenschap: het is ook een bron van silicium. Silicium hoopt zich op in de celwanden, maakt die dikker en zorgt voor stevigere stengels en bladeren die minder kwetsbaar zijn voor hittestress en insectenaantastingen.

Silicium wordt niet tot de onmisbare voedingselementen gerekend: een plant doorloopt haar volledige levenscyclus ook zonder. Het is echter een van de nuttigste elementen voor iets dat nooit wordt gemeten: de mechanische stevigheid. Opgenomen als kiezelzuur wordt het afgezet in de celwanden, vooral in de opperhuid en rondom de vaatbundels, waar het verhardt en een minerale structuur vormt.

In de praktijk levert dat stengels op die hun gewicht dragen zonder te legeren, bladstelen die minder snel breken bij handelingen, en blad dat warme dagen beter weerstaat doordat de verdikkende wanden uitdroging beperken. Dezelfde barrière maakt het blad ook moeilijker doordringbaar voor zuigende insecten en oppervlakteschimmels. Het effect is het duidelijkst zichtbaar waar de plant zwaar belast wordt, bij vruchtenteelten aan de TriPart Bloom en bij snel groeiende opstaande stengels met de TriPart Grow.

Eén voorbehoud, en dat is een belangrijk: het siliciumgehalte van dit product is niet gepubliceerd. Er bestaat geen enkel cijfer in de officiële documentatie, waardoor geen dosering per hectoliter kan worden opgegeven. pH+ mag dan ook niet worden beschouwd als een volwaardig siliciumsupplement. Het is een bijkomend voordeel van een pH-correctie, meer niet. Bij een inert substraat, dat zelf evenmin silicium levert, weegt dit detail zwaarder: zie onze substraatgids.

De drie circuleren als noodhulpmiddelen, en de drie brengen elk een ander probleem mee. Zuiveringszout verhoogt de pH effectief, maar doet dat door natrium toe te voegen, een element dat de plant nutritioneel geen enkele functie heeft. Natrium wordt niet door de wortels opgenomen in het tempo waarop u het toevoegt: het blijft in het reservoir, hoopt zich op bij elke correctie en elke bijvulling, verhoogt de geleidbaarheid zonder te voeden en concurreert vervolgens met kalium bij de opname. Bij een oplossing die om de twee à drie weken wordt ververst valt dat nauwelijks op; bij een passieve teelt die tot het einde doorloopt met hetzelfde water wordt het uiteindelijk zichtbaar.

Kalk en houtas hebben het omgekeerde probleem: ze leveren calcium en kalium in een hoeveelheid die onmogelijk te sturen is, lossen langzaam en slechts gedeeltelijk op, troebelen het water met een waas dat er dagenlang in blijft en laten een bezinksel achter dat blijft inwerken nadat de meting zich al heeft gestabiliseerd. U corrigeert dan een waarde die nog steeds beweegt. Houtas varieert bovendien volledig van vuur tot vuur. Een geformuleerde correctiemiddel doet precies het tegenovergestelde: een bekend, onmiddellijk effect, en verder niets extra's in het water. De pH- voldoet aan dezelfde eis in de andere richting, en ons artikel over veelgemaakte fouten gaat nader in op deze noodoplossingen die meer kosten dan ze opleveren.