Het spectrum van LED-verlichting: blauw, rood en wit
De eerste LED-kweeklampen combineerden uitsluitend rood en blauw, vandaar hun kenmerkende magenta licht. Die keuze was niet esthetisch maar technisch: deze twee kleuren waren het efficiëntst te produceren en komen overeen met de absorptiepieken van chlorofyl. Het rood, rond 600 tot 700 nanometer, voedt rechtstreeks de fotosynthese. Het blauw, tussen 400 en 500 nanometer, werkt meer in op de vorm van de plant en geeft over het algemeen compacte exemplaren met dikkere bladeren die vaak rijker zijn aan fenolische verbindingen.
De witte lampen met breed spectrum kwamen daarna. Ze hebben in principe een iets lagere efficiëntie dan de combinaties van rood en blauw, omdat de omzetting via fosfor verliezen met zich meebrengt. In ruil daarvoor geven ze kleuren correct weer, wat dagelijks een groot verschil maakt. Onder een magentalamp is het erg moeilijk om een gebrek, beginnende bladluizen of een vergelend blad op te merken. Voor huishoudelijk gebruik in een woonruimte blijft een LED-paneel met volledig spectrum of een witte lichtbalk bijna altijd de verstandigste keuze.
Het verrood, boven 700 nanometer, verdient een vermelding. Op zichzelf draagt het weinig bij aan de fotosynthese, maar in combinatie met de rest van het spectrum beïnvloedt het de lengtegroei van de stengelleden, de bladexpansie en de bloei. Sommige fabrikanten voegen er een klein aandeel van toe om het bladoppervlak van sla te vergroten. Zonder betrouwbare meting hoeft u deze parameter echter niet te optimaliseren: de totale intensiteit en de belichtingsduur zijn veel bepalender dan de fijnheid van het spectrum.