Dit is de klassieke noodsituatie bij een vijver met groen water, en het kritieke moment ligt bij het ochtendgloren. 's Nachts fotosynthetiseren micro-algen niet meer, maar blijven ze ademen, waardoor het opgeloste zuurstofgehalte vlak voor zonsopkomst zijn laagste punt bereikt. Hoe dichter de algenpopulatie, hoe scherper deze daling.
De eerste reactie is mechanisch. Laat de beluchter continu draaien, dag en nacht, richt een pompretour op het wateroppervlak en zet de waterval weer aan als u die had uitgeschakeld. Stop twee à drie dagen met voeren totdat de situatie zich stabiliseert, want vertering verbruikt zuurstof en voedselresten verbruiken bij het rotten nog meer.
Pas daarna gaat u meten. Het streven is een opgelost zuurstofgehalte dat ruim boven vijf milligram per liter ligt, gemeten vroeg in de ochtend en niet midden op de dag, want dat cijfer is misleidend hoog. En als u plantaardige biomassa wilt verwijderen, doe dat dan stapsgewijs, nooit tijdens het kritieke moment zelf.