Kaliumbicarbonaat in poedervorm voor aquaponie

• Voor 200 L rekent u ongeveer 7 g per graad.
• Voor 500 L rekent u ongeveer 18 g per graad.
• Voor 1.000 L rekent u ongeveer 36 g per graad.
• Voor 3.000 L rekent u ongeveer 108 g per graad.

Begin met deze waarde, meet na 24 uur en stel bij op basis van wat u afleest.

Een hogere KH dan nodig is niet gevaarlijk, maar het water is daarna moeilijker te verlagen als u voor sommige teelten een lage pH nastreeft. Verhoog de KH bij een grote correctie met maximaal één tot twee graden per dag, minder omwille van de pH dan om vissen en bacteriën de tijd te geven aan de veranderde mineralisatie te wennen.

Beide verhogen de KH effectief, en natriumbicarbonaat heeft er zelfs iets minder voor nodig. Het verschil zit in wat er in het water achterblijft.

Na 23 correcties van één graad met natriumbicarbonaat komt het natrium boven 184 mg/L. Vanaf die drempel neemt de opbrengst van sla, komkommer en paprika in substraatloze teelt af. Bij één correctie per maand is dat binnen twee jaar het geval.

De FAO raadt natriumbicarbonaat af in aquaponie, juist vanwege deze ophoping van natrium, die schadelijk is voor de planten.

Bij de doseringen waarmee u de KH corrigeert: nee. Bij de Afrikaanse meerval is tot 600 mg/L kalium in het water geen effect op de groei waargenomen, en de groei neemt pas af boven 670 mg/L; het aanbevolen bereik om planten en vissen te combineren is 200 tot 400 mg/L. Maar een correctie van één graad KH voegt slechts 14 mg/L kalium toe: er zouden meer dan 40 opeenvolgende correcties nodig zijn, zonder enige waterverversing of opname door de planten, om de eerste concentratie te benaderen waarbij een effect is waargenomen.

Niet hoger dan ongeveer pH 8,2: ongeacht de dosis komt een bicarbonaatoplossing niet boven deze waarde uit, waardoor de bijtende schok van een sterke base zoals kaliumhydroxide wordt vermeden.

In aquaponie is 8,2 toch nog te hoog. Boven 7 wordt ijzer minder beschikbaar voor de planten en gaat een steeds groter deel van de ammoniumstikstof over in de vrije vorm, die giftig is voor vissen. Een overdosering kost u dus gebreken en stress, zelfs zonder verbranding: mik op 6,4 tot 7,5 en corrigeer in stappen.

1. Weeg de hoeveelheid af op een keukenweegschaal, op de gram nauwkeurig. Een lepel is geen maat: de dichtheid van het poeder verschilt naargelang het is aangedrukt of niet.
2. Giet het in een emmer met ongeveer 1 liter systeemwater en roer tot het volledig is opgelost. Dat gaat snel: het product lost op tot meer dan 220 g per liter.
3. Giet de oplossing in de put of voor de uitlaat van de pomp, waar de circulatie het sterkst is.
4. Giet nooit rechtstreeks op het substraat, op de wortels of in de buurt van de vissen.
5. Laat de circulatie normaal doorlopen en wacht 24 uur voordat u opnieuw meet.

Noch de pomp, noch het biofilter, noch de beluchting hoeft tijdens de toediening te worden uitgeschakeld.

Test de KH in het begin één keer per week en daarna eens per twee weken, zodra u uw eigen ritme kent. Zodra de waarde onder de 6 graden komt, corrigeert u om terug te keren naar het bereik van 6 tot 12, en noteert u de datum en de dosis: na twee of drie correcties kent u uw werkelijke interval.

In de praktijk vragen de meeste huishoudelijke systemen om een toevoeging elke 2 tot 6 weken. Een vuistregel uit de praktijk koppelt het verbruik aan het voer: 150 tot 190 g bicarbonaat per kilo voer dat aan de vissen wordt gegeven.