NFT-hydroponisch systeem: 36 plekken & pomp inbegrepen

NFT verdraagt de belasting van zwevende deeltjes in vijverwater slecht. De deeltjes zakken naar de bodem van de buis, maken de waterfilm dikker en verstoppen vervolgens de verbindingen tussen twee niveaus. Als u deze toren voedt vanuit een vijver, is mechanische filtratie stroomopwaarts een basisvereiste. De rest van de installatie verandert niet: dezelfde pomp, dezelfde helling, dezelfde netten. Wat u daarvoor terugkrijgt, is water dat al nitraat bevat, zodat u de voeding aanvult in plaats van opbouwt, waarbij u vooral het ijzer en het kalium in de gaten houdt die vijverwater slecht levert. Het pH-bereik verschuift ook: een bevolkte vijver schommelt eerder rond 6,8 om de vissen en bacteriën te ontzien, wat ten koste gaat van de beschikbaarheid van bepaalde elementen voor de planten.

Tussen twee cycli demonteert u de buizen en spoelt u ze af met schoon water, met de deksels open. Waar u naar zoekt, is de gladde biofilm die zich op de bodem van het kanaal vormt en die deeltjes voor de volgende cyclus vasthoudt. Gebruikte kiemsponsjes gaan weg, de mandjes worden afgespoeld en hergebruikt. Reken een goed uur voor de vier buizen, en benut die gelegenheid om de bak leeg te maken en de wanden te schrobben, want daar begint de aanslag. De pompfilter wordt op hetzelfde moment gespoeld; een gedeeltelijk verstopte filter vermindert de doorstroming al lang voordat het vlies er zichtbaar abnormaal uitziet.

Zonder substraat als buffer verandert de voedingsoplossing snel en dient u te corrigeren naar 5,8 à 6,2, het bereik waarin de voedingselementen beschikbaar blijven. Meet de pH eenmaal per week bij een goed ingereden teelt, de eerste periode om de 2 dagen, en altijd in het reservoir in plaats van in een buis, het monster is daar representatief voor het gehele circuit. Vervang de voedingsoplossing volledig om de twee tot drie weken en compenseer verdamping tussentijds met schoon water. Een stijgende EC terwijl het niveau daalt geeft aan dat de planten meer drinken dan eten; schoon water bijvullen helpt dan beter dan extra meststof toevoegen.

De toren neemt minder dan een halve vierkante meter vloeroppervlak in beslag en vraagt vooral hoogte, waarbij de bak onder de constructie schuift. De helling van de buizen wordt tijdens de montage ingesteld en blijft klein: een paar millimeter per meter is voldoende om de dunne waterfilm in beweging te houden zonder dat deze in de goot stagneert. Let even goed op het zijdelingse waterpas: een buis die naar één kant helt, laat de andere kant droogvallen en daarmee enkele plekken in elke rij. Zorg tot slot voor toegang aan één zijde om de bak te openen, te meten en bij te vullen zonder de hele opstelling te verplaatsen, en voor een betrouwbaar stopcontact in de buurt voor de pomp. De montage zelf verloopt droog; daarna controleert u met een eerste vulling met schoon water, met de pomp een uur aan, de dichtheid van de verbindingen en de gelijkmatigheid van de waterfilm op alle vier niveaus voordat er ook maar één plant in een bakje gaat.