NFT-hydroponisch systeem: 36 plekken & pomp inbegrepen

Vijverwater bevat zwevende deeltjes waar het voedingsfilmkanaal slecht tegen kan. Die deeltjes zakken naar de bodem van de buis, verdikken de film en verstoppen vervolgens de verbindingen tussen twee niveaus. Als u deze toren vanuit een vijver voedt, is mechanische voorfiltrage een absolute voorwaarde voor een goede werking. De rest van de installatie blijft ongewijzigd: dezelfde pomp, dezelfde helling, dezelfde manden. Wat u daarvoor terugkrijgt, is water dat al nitraat bevat, afkomstig uit de stikstofcyclus, zodat u de voeding aanvult in plaats van opbouwt. Let daarbij vooral op ijzer en kalium, die een vijver maar matig levert. Ook de pH-range verschilt: een bewoonde vijver bevindt zich doorgaans rond de 6,8 om de vissen en bacteriën te ontzien, wat ten koste gaat van de beschikbaarheid van bepaalde elementen voor de planten.

Tussen twee cycli worden de buizen losgemaakt en afgespoeld met schoon water, met de deksels open. Waar u op let, is de gladde biofilm die zich op de bodem van het kanaal vormt en die deeltjes van de volgende cyclus vasthoudt. Gebruikte kiemsponzen gooit u weg; de netpotjes spoelt u af en hergebruikt u. Reken op een goed uur voor de 4 buizen, en gebruik die gelegenheid om ook de bak te legen en de wanden te schrobben, want de aanslag begint daar. De zeefkorf van de pomp spoelt u op hetzelfde moment af, een gedeeltelijk verstopte filter vermindert de doorstroming al flink voordat het filter er zichtbaar verstopt uitziet.

Zonder substraat om te bufferen verandert de oplossing snel en stuurt u bij naar 5,8 à 6,2, de range waarin voedingselementen beschikbaar blijven. Bij een ingekweekte teelt meet u eenmaal per week, in de beginfase om de 2 dagen, en altijd in het bassin in plaats van in een slang, het monster is daar representatief voor het hele systeem. De voedingsoplossing vervangt u volledig elke 2 à 3 weken; verdamping vult u tussentijds aan met schoon water. Een stijgende EC terwijl het niveau daalt, geeft aan dat de planten water sneller opnemen dan voedingszouten: bijvullen met schoon water is dan de juiste correctie, niet extra meststof toevoegen.

De toren neemt minder dan een halve vierkante meter vloeroppervlak in beslag en vraagt vooral hoogte; de bak schuift onder de constructie. De helling van de buizen wordt bij de montage ingesteld en blijft gering: ongeveer 1 cm per meter is voldoende om het vliesje in beweging te houden zonder dat het op de kanaalboden stagneert. Let met evenveel aandacht op de zijdelingse waterpassing: een buis die naar één kant helt, laat de tegenoverliggende kant droogvallen en daarmee een aantal plekken per rij. Zorg daarnaast voor vrije toegang aan één zijde om de bak te openen, bij te meten en bij te vullen zonder de hele opstelling te verplaatsen, en voor een betrouwbaar stopcontact in de buurt voor de pomp. De montage zelf gebeurt droog; daarna controleert u met een eerste vulling met schoon water, pomp een uur aan, de dichtheid van de verbindingen en de gelijkmatige verdeling van het vliesje over alle 4 niveaus, voordat ook maar één plant in een korfje gaat.